Bevrijdingsvuurestafette Run 2026 - 81 jaar bevrijding

Vorig jaar mocht ik voor het eerst meelopen om het bevrijdingsvuur van Wageningen naar Assen te brengen. En wat vond ik dát een belevenis! Toen de vraag kwam: wil jij volgend jaar weer meedoen? Was mijn antwoord een volmondige ‘ja’

We verzamelden bij Simon thuis, daar stond een pasta menu gereed voor iedereen.

Er moet wel brandstof in die lijven van ons, anders wordt het een hele zware tocht. Na de maaltijd, nam Jan het draaiboek nog eens met ons door zodat iedereen het weer scherp voor ogen heeft. Daarna in onze blauwe jasjes op pad naar het centrum van de stad. Bij de kerk op het kerkplein verzamelden we om de stille tocht mee te lopen richting de Brink. Daar aangekomen hebben wij de ceremonie meegemaakt, een mooie speech van onze burgemeester Marco Out gehoord en een gedicht wat werd voorgedragen door een leerling.

Daarna wat het echt tijd om op pad te gaan. Met een volle buik, een overdenking vanaf de Brink zijn we in de busjes gestapt en naar Wageningen gereden. Op het plein het plaatsnaambord Assen opgehaald, met elkaar op de foto en Jan voor het podium om het bevrijdingsvuur bij Hotel de Wereld. Hij sloot zich bij ons aan met het bevrijdingsvuur waarna we op weg gingen naar de gereedstaande busjes. Snel de stormlantaarn uit het busje gehaald om het vuur aan te steken zodat wij daadwerkelijk het bevrijdingsvuur meenemen. Dankzij Wilco zijn handige klus skills, hebben wij dit jaar een stormlantaarn achterop de fiets i.p.v. voorop. Dit was top! 

Op pad met 2 busjes en twee fietsen. Busje 1 was dit jaar als eerste aan de beurt. De eerste loper stond al klaar om te gaan lopen, een fietser ervoor en een fietser erachter en gaan!! In estafettevorm 1 km rennen om daarna afgelost te worden door de volgende loper. Het is mooi om te zien dat er zoveel lopers zijn die met een vuurtje op pad gaan, heel Wageningen stond vol met mensen aan de kant om ons aan te moedigen.

Na zo’n 15 km, wisselden we van groep/busje en mocht groep 2 gaan rennen. Na een tijd wachten in de bus is het wel even wennen om je lichaam ‘aan’ te zetten, maar dat is ook de uitdaging van deze nacht. Soms met een goed gesprek in de bus en een grapje tijdens het aflossen. Het is mooi dat de fietsers de loper aanmoedigt met kreten als: ‘kijk eens waar we lopen, de koeien kijken ons aan, kijk die grote zwaan eens, en vooral: nog maar een klein stukje, daar is de bus, zet hem op, je kunt het, het gaat goed, de volgende loper is al in zicht!’

Gelukkig zijn er 2 busjes, waardoor we ook een moment van rust konden hadden. Busje 2 (waar ik in zat) stond een tijdje stil zodat we een powernap konden doen. Tja, hoe doe je dat? Zittend met 7 andere lopers in de bus? Mij lukte het niet, maar er waren een aantal lopers die heerlijk geslapen hebben 😊.

Een aantal lopers hebben de zondag voor 4/5 mei de route gecontroleerd op wegwerkzaamheden of situaties waar de bus niet kon rijden. Gelukkig hebben zij dit gegaan, want er waren een aantal stukken waar we anders moeten rijden en er was een stuk waar de bus niet kon staan, waardoor de loper moest wisselen met de fiets op de route.

Nadat we Meppel binnenkwamen (rond 09.00 uur), was er een verslaggever van RTV Drenthe op de been met een camera. We hadden een bericht naar ze gestuurd met onze link zodat zij ons konden volgen. Super om zo gevolgd te worden zodat mensen een idee krijgen hoe het precies werkt. En dat hebben wij gemerkt, want toen de zon op kwam en wij richting Assen renden, waren er supporters langs de route die ons hebben aangemoedigd, fotograven die meereden om de mooiste foto’s te maken. Dat geeft zo’n enorme kick, dat is niet te beschrijven. Een gevoel van trots, verbondenheid en saamhorigheid. Een nacht niet slapen geeft ons doorzettingsvermogen weer. Dat we dit met elkaar mogen doen. Op dat wij niet mogen vergeten dat vrede niet vanzelfsprekend is.

Eenmaal in Assen stond het eerste team ons al op te wachten, in een haag met veel enthousiasme en aanmoediging wat mij in 1 klap kippenvel. Met emoties overmand kon ik amper de tranen in mijn ogen bedwingen! We hadden het gehaald!!!

Marjel heeft haar huis opengesteld om alle lopers de mogelijkheid te geven om op te frissen na deze lange nacht en ons een heerlijk kop soep aangeboden voordat we naar het festivalterrein liepen.

Bij het begin van het festivalterrein werden we onthaalt door de trommelaars, die liepen voor ons uit zodat wij vrij baan hadden om het podium te bereiken. Daar eenmaal aangekomen mochten we naar het ontstekingsmoment en daar eindigde onze reis… bijna. Het vuur is weer in Assen. We hebben het gewoon weer gefikst met elkaar!!

Het vuur is aangestoken en dit jaar hebben wij het als team afgesloten met een wel verdiend drankje op het festivalterrein. 

Wat doet een hardloopclub eigenlijk? Nou, deze Loopgroep Kloosterveen betekent veel voor de wijk en ook Assen e/o! Wij kijken naar elkaar om, organiseren loopjes, spreken naast de reguliere trainingsdagen ook af om loopjes te doen. Zo loop je (bijna) nooit alleen. Er is altijd iemand die je enthousiast maakt om nét even verder te lopen of je op te geven voor een loopje omdat er zoveel anderen eraan meedoen. We hebben dit jaar een clubshirt zelf ontwikkeld/bedacht/vormgegeven. De trainingen zijn geheel gratis. De kosten worden betaald door sponsoring.

Dank jullie wel voor weer een geweldige nacht met elkaar. Had het niet willen missen.

Sonja  

Dit evenement mede mogelijk gemaakt door Bevrijdingsfestival Drenthe - Bevrijdingsfestival Drenthe en https://www.wageningen45.nl/